ซื้อรายชื่อลูกค้ามาแล้ว
แต่โทรไปไม่มีใครรับ
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ทีมขายไม่เก่ง แต่อยู่ที่รายชื่อชุดนั้นไม่เคยถูกคัดตั้งแต่ต้น
ผมรับคัดรายชื่อลูกค้า B2B ให้ธุรกิจ ในนาม In The Good Hands ไม่ได้ขายฐานข้อมูลสำเร็จรูป แต่เริ่มจากบริษัททั้งหมดในหมวดที่คุณขาย แล้วกรองลงทีละชั้นตามเกณฑ์ที่ตกลงกันเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนเริ่มงาน
ส่งเป็นรายชื่อพร้อมเหตุผลกำกับทุกราย ว่าทำไมรายนี้ถึงผ่านเกณฑ์ เริ่มที่ ฿10,000
รายชื่อที่ซื้อมาเป็นก้อน ราคาถูกก็จริง แต่ราคาที่จ่ายจริงคือเวลาของคนที่เก่งที่สุดในทีมคุณ ที่ต้องนั่งโทรไล่ทีละเบอร์เพื่อค้นพบว่าเก้าในสิบรายไม่ใช่
รายชื่อที่ขายกันเป็นก้อน ถูกคัดมาจากสิ่งที่หาง่าย ไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการ
คนขายรายชื่อได้เงินจากจำนวน ไม่ได้เงินจากความแม่น ยิ่งในไฟล์มีเยอะยิ่งขายได้ราคา เขาจึงไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะตัดรายที่ไม่ใช่ออก
สิ่งที่เกิดขึ้นตามมาคือสี่อย่างนี้ ซึ่งเจอซ้ำกันเกือบทุกครั้ง
- เบอร์เป็นเบอร์กลางบริษัท โทรไปเจอฝ่ายต้อนรับ ที่ไม่มีหน้าที่ต่อสายให้คนแปลกหน้า
- ชื่อคนเป็นคนที่ลาออกไปแล้ว เพราะไฟล์ถูกเก็บไว้ตั้งแต่สองปีก่อนและไม่เคยอัปเดต
- บริษัทอยู่ในหมวดที่ใกล้เคียง แต่ไม่ใช่หมวดที่ซื้อของคุณ เช่นอยู่หมวดก่อสร้างเหมือนกัน แต่เป็นผู้รับเหมาคนละประเภท
- ไม่มีใครเคยคุยกับเขาเลยสักคน ทั้งไฟล์คือรายชื่อที่คัดจากหน้าเว็บ ไม่ใช่รายชื่อที่ยืนยันแล้วว่าสนใจ
ข้อสุดท้ายคือข้อที่แพงที่สุด เพราะมันทำให้คุณเข้าใจผิดว่ากำลังถือลีดอยู่ในมือ ทั้งที่ถือแค่รายชื่อบริษัทที่ยังไม่มีใครถาม
รายชื่อ กับ ลีด ไม่ใช่ของชิ้นเดียวกัน และไม่ควรราคาเดียวกัน
คำว่า “ลีด” ถูกใช้เรียกของสองอย่างที่ต่างกันมาก จนเจ้าของธุรกิจจ่ายเงินซื้อผิดชิ้นอยู่บ่อย ๆ ผมจึงเขียนคำนิยามลงในขอบเขตงานทุกครั้งก่อนเริ่ม
รายชื่อ
ชื่อบริษัท เบอร์ ที่อยู่ หมวดธุรกิจ — เป็นข้อมูลที่หาได้จากแหล่งเปิด มีประโยชน์สำหรับตั้งต้น แต่ยังไม่ได้บอกอะไรเลยว่าเขาต้องการของคุณหรือไม่ ของแบบนี้ควรมีราคาถูก และควรเรียกว่ารายชื่อ ไม่ใช่ลีด
ลีดที่ผ่านเกณฑ์
หนึ่ง เป็นคนตัดสินใจเองหรือเข้าถึงคนตัดสินใจได้ · สอง มีความต้องการที่ตรงกับของที่คุณขาย · สาม มีงบอยู่ในช่วงที่ตกลงกันไว้ · สี่ ยินดีให้ติดต่อกลับ — ขาดข้อใดข้อหนึ่งยังไม่นับ
ผมขายทั้งสองอย่าง แต่แยกกันคนละราคาและเขียนแยกกันในใบเสนอราคาเสมอ เพราะการเอาสองอย่างนี้มารวมกันแล้วเรียกรวม ๆ ว่าลีด คือวิธีที่ทำให้ตัวเลขดูดีแต่ทีมขายทำงานไม่ได้
ขอบเขต เกณฑ์คัด และวันส่ง ตกลงกันก่อนเริ่ม
ฝั่งนี้ตัดสินกันที่ตัวเลข ไม่ใช่ที่คำพูด
ผมไม่เขียนว่าเคยทำให้ใคร เพราะติดข้อตกลงรักษาความลับ แต่เขียนตัวเลขจากงานจริงที่ผมรับผิดชอบเองได้ทุกตัว
และ 13 รายที่พร้อมซื้อ ภายใน 2 สัปดาห์
จากจุดที่ลูกค้าส่งของได้จริง
29% เป็นบริษัทที่ไม่เคยติดต่อกันมาก่อน
ไม่ระบุทั้งชื่อและประเภทธุรกิจของลูกค้า ตามข้อตกลงรักษาความลับกับแต่ละราย ทุกตัวเลขมาจากรายงานงานจริงที่ผมรับผิดชอบเอง และเปิดให้ดูรายละเอียดได้ตอนคุยงาน
ทั้งหมดนี้คือระบบเดียว สี่ขั้น
ลูกค้าหนึ่งรายเดินผ่านสี่ขั้นนี้เสมอ ซ่อมผิดลำดับคือวิธีเผาเงินที่เจ้าของธุรกิจทำบ่อยที่สุด — จ่ายเงินให้ตอบแชทเร็วขึ้น ทั้งที่ขั้นแรกยังคัดคนผิดกลุ่มอยู่ เท่ากับจ่ายเงินให้ตอบคนที่ไม่ซื้อได้เร็วขึ้น
LINE ทำงานได้เฉพาะหลังจากเขากดเพิ่มเพื่อนแล้ว ส่วนอีเมลทำงานได้ทั้งก่อนและหลัง นั่นคือเหตุผลที่อีเมลยืนอยู่ขั้นแรกได้ แต่ LINE ยืนได้แค่สองขั้นท้าย · ส่วนเส้นประคือช่วงที่ไม่มีเครื่องมือไหนทำแทนได้ ตรงนั้นยังเป็นงานของคุณเสมอ
อยู่ขั้นไหนอยู่ กดดูขั้นนั้นได้เลย
ห้าอย่างที่รายชื่อดีแค่ไหนก็ช่วยไม่ได้
ห้าข้อนี้ผมบอกลูกค้าทุกรายตั้งแต่ก่อนรับงาน ไม่ใช่หลังเซ็น
ถ้าของคุณยังไม่มีเหตุผลให้เขาเปลี่ยนเจ้า
ลูกค้า B2B ส่วนใหญ่มีเจ้าประจำอยู่แล้ว รายชื่อที่แม่นที่สุดก็แค่พาคุณไปยืนหน้าประตู ไม่ได้เปิดประตูให้
ถ้าไม่มีคนโทรตามจริงจัง
รายชื่อที่คัดมาดีแล้วแต่ไม่มีใครติดตาม จะหมดอายุภายในไม่กี่สัปดาห์ งานนี้ส่งรายชื่อ ไม่ได้ส่งคนขาย
ถ้าราคาคุณสูงกว่าตลาดโดยไม่มีเหตุผลรองรับ
คัดมาให้เจอคนที่มีงบตรงได้ แต่ถ้าเขาเทียบแล้วไม่เห็นว่าทำไมต้องจ่ายแพงกว่า เขาก็ไม่จ่าย
ถ้ายังตอบไม่ได้ว่าลูกค้าที่ดีของคุณหน้าตาแบบไหน
เกณฑ์คัดต้องมาจากคุณ ถ้าเกณฑ์ยังไม่ชัด สิ่งที่ควรซื้อก่อนคือการนั่งคิดให้จบ ไม่ใช่รายชื่อ
ถ้าคุณอยากได้ยอดขายภายในเดือนนี้
งาน B2B วงจรตัดสินใจเป็นเดือนถึงไตรมาส ใครสัญญาว่าจะปิดได้ในสามสัปดาห์ กำลังขายความหวังให้คุณ
รายชื่อที่ยาวกว่า ไม่ได้แปลว่าใกล้ปิดการขายกว่า
ไฟล์หมื่นรายทำให้รู้สึกว่ามีของเยอะ แต่ถ้าเก้าพันรายไม่ใช่กลุ่มเป้าหมาย สิ่งที่คุณซื้อมาจริง ๆ คือเวลาที่ทีมต้องเสียไปกับการค้นพบว่ามันไม่ใช่
งานคัดรายชื่อที่ผมรับ จึงวัดกันที่จำนวนรายที่เหลือหลังกรอง ไม่ใช่จำนวนรายที่เริ่มต้น และทุกรายที่เหลือมีเหตุผลเขียนกำกับว่าผ่านเกณฑ์ข้อไหนบ้าง
คำถามที่เจ้าของธุรกิจถามบ่อยที่สุด
ต่างจากการซื้อฐานข้อมูลสำเร็จรูปยังไง
ฐานข้อมูลสำเร็จรูปคือไฟล์ที่ถูกเก็บไว้ก่อนแล้วขายให้หลายเจ้า เกณฑ์คัดเป็นของคนขาย ส่วนงานนี้เริ่มจากศูนย์ทุกครั้ง เกณฑ์คัดมาจากธุรกิจคุณ และรายชื่อที่ได้ไม่ถูกส่งให้ใครอีก
ได้กี่รายชื่อ และรับประกันไหมว่าจะปิดได้
จำนวนขึ้นกับว่าหมวดที่คุณขายมีบริษัทอยู่เท่าไรและเกณฑ์แคบแค่ไหน ตกลงกันเป็นตัวเลขก่อนเริ่มเสมอ ส่วนการปิดการขาย ผมไม่รับประกัน และไม่ควรมีใครรับประกัน เพราะมันขึ้นกับของ ราคา และทีมขายของคุณ ซึ่งผมไม่ได้เป็นคนคุม
ใช้ AI คัดแล้วจะแม่นจริงเหรอ
AI ทำหน้าที่ไล่อ่านและกรองชั้นแรกจากจำนวนหลักหมื่น ซึ่งเป็นงานที่คนทำได้แต่ไม่มีใครทำจนจบ ส่วนชั้นสุดท้ายก่อนส่ง ผมตรวจเอง และรายไหนที่ผมไม่มั่นใจ ผมตัดออกแล้วเขียนเหตุผลไว้ให้ดู
มีรายชื่อเดิมอยู่แล้ว เอามาให้คัดได้ไหม
ได้ และมักเป็นจุดเริ่มที่คุ้มที่สุด เพราะของที่อยู่ในมือคุณแล้วไม่ต้องจ่ายค่าหาใหม่ งานจะกลายเป็นการทำความสะอาดและจัดลำดับ ซึ่งใช้เวลาน้อยกว่าและเห็นผลเร็วกว่า
ทำต่อให้ถึงขั้นส่งอีเมลหาเลยได้ไหม
ได้ เป็นงานอีกชิ้นที่ผมรับอยู่แล้ว คือวางระบบอีเมลหาลูกค้าที่ส่งแล้ววัดผลได้ แต่ผมจะไม่เสนอให้คุณเริ่มส่ง ถ้าเกณฑ์คัดยังไม่นิ่ง เพราะส่งผิดกลุ่มหนึ่งรอบ ต้องรออีกหลายเดือนกว่าจะส่งซ้ำได้
ใครคือคนที่คุณกำลังจะคุยด้วย
ผู้ก่อตั้งและกรรมการผู้จัดการ In The Good Hands Co., Ltd. ก่อตั้งปี 2557 จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม สำนักงานในกรุงเทพฯ
สี่สิบปีในโลกธุรกิจ และเคยนั่งอยู่ฝั่งที่ต้องหาลูกค้าเองมาแล้วทั้งในบริษัทไทยและบริษัทข้ามชาติ ผมเคยเป็นคนที่ต้องหาเงินมาจ่ายเงินเดือนเองทุกสิ้นเดือน — นั่นคือเหตุผลที่ผมไม่ส่งรายชื่อที่ตัวเองไม่กล้าโทร
ผมไม่ได้อ่านเรื่องคลื่นเทคโนโลยีจากตำรา
ผมอยู่บนคลื่นทุกลูก และลงมือสร้างของจริงทุกครั้ง
ทุกคลื่นมีทั้งคนที่ขึ้นทัน และคนที่ลงเงินผิดจังหวะ ผมเคยอยู่ทั้งสองฝั่งมาแล้ว
การศึกษา · Executive MBA และวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ไม่ระบุชื่อบริษัทที่เคยร่วมงาน ทั้งในฐานะลูกจ้างและลูกค้า ตามข้อตกลงรักษาความลับ รายละเอียดและเอกสารอ้างอิงดูได้ตอนคุยงาน